ALEF-BET
Tajemnice ALFABETU HEBRAJSKIEGO
Alef-Bet
Alfabet hebrajski składa się z dwudziestu dwóch liter. Każdej z nich przypisano wartość liczbową. W alfabecie hebrajskim nie ma samogłosek. Ich brak wypełnia pomocnicza punktacja, umieszczana pod lub nad literami, albo też obok nich. Współcześnie Biblia jest zawsze drukowana z punktacją pomocniczą.
Czytaj więcej
Imię Boże Tetragram
Pośród tajemnic liter tworzących alfabet hebrajski, Imię Boże odgrywa jedną z najbardziej znaczących ról. Wśród Izraelitów Imię Boże zawsze było otoczone trwożną tajemnicą. Potęgą Imienia Bożego przepełniona jest cała literatura talmudyczna, midraszowa i późniejsza rabiniczna. Święty tetragram, czyli cztery znaki składające się na Imię Boże, zapisuje się po hebrajsku יהוה
Czytaj więcej
א (Alef)
Alef א jest pierwszą literą alfabetu hebrajskiego. O niej – jak głosi legenda – Bóg powiedział, że On jest jeden i Alef oznacza jeden. Nic dziwnego, że Alef szczególnie rozbudzało i zaprzątało poetycką wyobraźnię mędrców dawnego Izraela.
Czytaj więcej
ב (Bet)
Od litery ב (Bet) rozpoczyna się Tora – duchowa podstawa tego świata. Otwiera ona pierwszy werset Księgi Rodzaju. Świat został stworzony za pomocą ב (Bet), ponieważ stanowi ono początek słowa beracha – „błogosławieństwo”.
Czytaj więcej
ה את
Słowo oznaczające kobietę (isza) jest związane ze słowem oznaczającym mężczyznę (isz). Stąd wynika jasno, że świat został stworzony za pomocą języka hebrajskiego. Dzięki literce ה, każda kobieta jest z natury osobą duchową. Dwie krańcowe litery alfabetu – pierwsza i ostatnia – są symbolem nie tylko całego alfabetu, lecz także wszelkiej pełnej i doskonałej całości.
Czytaj więcej
שְׁמַע יִשְׂרָאֵל ת
שְׁמַע, יִשְׂרָאֵל: יְהוָה אֱלֹהֵינוּ, יְהוָה אֶחָד Ostatnia litera alfabetu, Taw ת, jest szczególnie groźna. Napiętnowany nią był Kain.
Czytaj więcej

Tajemnnica pierwsza: Alfabet hebrajski

Alfabet hebrajski składa się z dwudziestu dwóch liter. Każdej z nich przypisano wartość liczbową. Dziewięć pierwszych liter ma wartość od jeden do dziewięciu. Dziewięć dalszych oznacza dziesiątki, a cztery końcowe – setki. Oto tabela:

Nazwa litery Kształt Wartość liczbowa
Alef
Bet
Gimel
Dalet
He
Waw
Zajin
Chet
Tet
א
ב
ג
ד
ה
ו
ז
ח
ט
1
2
3
4
5
6
7
8
9
Jod
Kaf
Lamed
Mem
Nun
Samech
Ajin
Pe
Cade
י
כ
ל
מ
נ
ס
ע
פ
צ
10
20
30
40
50
60
70
80
90
Kof
Resz
Szin
Taw
ק
ר
ש
ת
100
200
300
400

Inne wartości liczbowe symbolizowane są przez różne kombinacje liter. I tak na przykład פ''ב*) oznacza 82, ת ר צ''ג = 693, zaś ALEF z dwiema kropkami u góry א oznacza tysiąc.
*) Kreseczki pomiędzy literami oznaczają skrót – w tym przypadku chodzi o liczby.

Poza literami wymienionymi w tabeli, istnieje jeszcze pięć innych znaków, będącymi wariantami liter Kaf ך-כ, Mem ם-מ, Nun ן-נ, Pe ף-פ i Cade ץ-צ, które przybierają odmienny kształt, gdy stanowią ostatnią, końcową literę danego wyrazu. Te znaki – choć różnią się kształtem od swych podstawowych odpowiedników – nie posiadają odrębnych wartości liczbowych. Wyglądają następująco:

Nazwa litery Kształt zasadniczy Kształt końcowy
Kaf
Mem
Nun
Pe
Cade
כ
מ
נ
פ
צ
ך
ם
ן
ף
ץ

Jeśli do grupy czterech ostatnich liter z poprzedniej tabeli dodamy pięć omówionych przed chwilą, zauważymy, iż w ten sposób zamknęła się trzecia dziewiątka znaków, składająca się na alfabet hebrajski*).
*) Podział całego alfabetu hebrajskiego na trzy dziewiątki nie jest bez znaczenia, dziewięć jest bowiem liczbą bardzo tajemniczą i odgrywa dużą rolę w symbolice żydowskiej.

* * *

W alfabecie hebrajskim nie ma samogłosek. Ich brak wypełnia pomocnicza punktacja, umieszczana pod lub nad literami, albo też obok nich. Znaki te są wytworem bardzo późnym (wprowadzili je masoreci) i dla samego systemu pisma nieistotnym. Posługują się nimi jedynie ludzie na początku nauki, natomiast czytający biegle już ich nie potrzebują.

Współcześnie Biblia jest zawsze drukowana z punktacją pomocniczą. Jednakże zwoje Tory używane w synagogach, Talmudy, midrasze, cała literatura rabiniczna i tym podobne dzieła, przeznaczone dla uczonych lub wprawnie czytających, obywają się całkowicie bez masoreckiego oznakowania.

Punktacja jest więc czymś zupełnie marginesowym, nie mającym nic wspólnego ze świętością pisma. O ile same litery są dziełem Bożym, o tyle punktacja jest na wskroś ludzka. Żyd patrzy więc na nią obojętnym okiem, nie doszukując się w niej żadnych tajemnic.

…przejdź do tajemicy drugiej