ALEF-BET
Tajemnice ALFABETU HEBRAJSKIEGO
Alef-Bet
Alfabet hebrajski składa się z dwudziestu dwóch liter. Każdej z nich przypisano wartość liczbową. W alfabecie hebrajskim nie ma samogłosek. Ich brak wypełnia pomocnicza punktacja, umieszczana pod lub nad literami, albo też obok nich. Współcześnie Biblia jest zawsze drukowana z punktacją pomocniczą.
Czytaj więcej
Imię Boże Tetragram
Pośród tajemnic liter tworzących alfabet hebrajski, Imię Boże odgrywa jedną z najbardziej znaczących ról. Wśród Izraelitów Imię Boże zawsze było otoczone trwożną tajemnicą. Potęgą Imienia Bożego przepełniona jest cała literatura talmudyczna, midraszowa i późniejsza rabiniczna. Święty tetragram, czyli cztery znaki składające się na Imię Boże, zapisuje się po hebrajsku יהוה
Czytaj więcej
א (Alef)
Alef א jest pierwszą literą alfabetu hebrajskiego. O niej – jak głosi legenda – Bóg powiedział, że On jest jeden i Alef oznacza jeden. Nic dziwnego, że Alef szczególnie rozbudzało i zaprzątało poetycką wyobraźnię mędrców dawnego Izraela.
Czytaj więcej
ב (Bet)
Od litery ב (Bet) rozpoczyna się Tora – duchowa podstawa tego świata. Otwiera ona pierwszy werset Księgi Rodzaju. Świat został stworzony za pomocą ב (Bet), ponieważ stanowi ono początek słowa beracha – „błogosławieństwo”.
Czytaj więcej
ה את
Słowo oznaczające kobietę (isza) jest związane ze słowem oznaczającym mężczyznę (isz). Stąd wynika jasno, że świat został stworzony za pomocą języka hebrajskiego. Dzięki literce ה, każda kobieta jest z natury osobą duchową. Dwie krańcowe litery alfabetu – pierwsza i ostatnia – są symbolem nie tylko całego alfabetu, lecz także wszelkiej pełnej i doskonałej całości.
Czytaj więcej
שְׁמַע יִשְׂרָאֵל ת
שְׁמַע, יִשְׂרָאֵל: יְהוָה אֱלֹהֵינוּ, יְהוָה אֶחָד Ostatnia litera alfabetu, Taw ת, jest szczególnie groźna. Napiętnowany nią był Kain.
Czytaj więcej

JEROZOLIMA — ośrodek kultu wielkich religii

Centrum zaciętych walk na Bliskim Wschodzie.


JerozolimaW starej części Jerozolimy, każda wspólnota religijna ma własną dzielnicę. Meczet Omara ze złotą kopułą znajduje się w muzułmańskiej, wschodniej części miasta. Został zbudowany na fundamentach świątyni króla Salomona.

Z powodu swego znaczenia religijnego i strategicznego Jerozolima od tysiącleci jest widownią zbrojnych konfrontacji. Liczące 3 000 lat miasto miało różnych władców, aż w roku 1948 stało się stolicą nowo utworzonego państwa Izrael.

Jerozolima leży na wysokości 800 m n.p.m. Położona wysoko nad świętą rzeką Jordan, zajmuje korzystne strategicznie miejsce, z którego łatwo kontrolować sąsiednie doliny.

Już za czasów króla Dawida (dokładnie 1 000 lat p.n.e.) Jerozolima była stolicą państwa Judy. Później miasto zajmowali Babilończycy, Egipcjanie, Rzymianie, krzyżowcy i Turcy osmańscy. W latach 1920-48 Palestyna i jej stolica Jerozolima była terytorium mandatowym Wielkiej Brytanii.

W pierwszej połowie XX wieku w Palestynie osiedliło się wielu Żydów, a po I wojnie izraelsko-arabskiej, w roku 1948 żydowskie państwo Izrael uzyskało niepodległość. Jerozolimę podzielono na dwie części. Wschodnią część ze Starym Miastem zajęła Jordania, a Jerozolima Zachodnia stała się w roku 1950 stolicą Izraela. Podczas wojny sześciodniowej w roku 1967 Izraelczycy zaanektowali wschodnią część Jerozolimy i uchwalili ponowne zjednoczenie Świętego Miasta. W roku 1980 izraelski parlament, Kneset, ogłosił Jerozolimę niepodzielną stolicą.

Dzisiaj Jerozolima jest nie tylko stolicą, ale kulturalnym, religijnym i politycznym centrum państwa Izrael. Współżycie 450 000 żydowskich i 100 000 arabskich mieszkańców obfituje w problemy: muzułmańscy fanatycy dokonują regularnych zamachów bombowych, aby nie dopuścić do zbliżenia arabsko-izraelskiego.


Święte Miasto

JerozolimaReligijni Żydzi w modlitwie przy Ścianie Płaczu. Ściana ta jest ostatnią pozostałością muru obronnego, który król Herod kazał zbudować wokół świątyni w I wieku p.n.e.

Jerozolima jest miejscem świętym dla Żydów muzułmanów i chrześcijan. Pielgrzymki z całego świata przybywają do synagog, meczetów i kościołów na Starym Mieście.

Spacer ulicami Jerozolimy jest przeżyciem równie fascynującym dla chrześcijanina co dla muzułmanina, czy Żyda. Od dawna te trzy kultury współtworzą obraz miasta.

Stare Miasto otaczają potężne mury o ośmiu bramach. Za nimi znajduje się średniowieczny kościół św.Anny, Góra Kalwaria z grobem Chrystusa, Łuk Ecce-Homo, dzielnica Ormiańska z kościołem św.Jakuba, Cytadela i Luterański kościół Zbawiciela, z którego roztacza się wspaniały widok na całe miasto.

W części muzułmańskiej, na Górze Swiątyń, można zwiedzać Meczet Omara, Katedrę Łańcuchową i Stajnie Salomona.

Ściana Płaczu, relikt zniszczonej w roku 70 przez Rzymian świątyni, jest celem pielgrzymek Żydów z całego świata. Grób króla Dawida znajduje się w zachodniej części miasta, niedaleko od Muzeum Izraela, w którym przechowywane są słynne zwoje pism znad Morza Martwego.